اگر این ۱۰ نشانه را دارید بهتر است که زودتر به روانپزشک مراجعه کنید!

0
141
اگر این ۱۰ نشانه را دارید بهتر است که زودتر به روانپزشک مراجعه کنید!

اگر این ۱۰ نشانه را دارید بهتر است که زودتر به روانپزشک مراجعه کنید!

روانپزشک، پزشکی است که اغلب مردم دید خوبی نسبت به رفتن پیش او نداشته و حس می کنند که فقط کیس های خیلی خاص باید به چنین دکتری مراجعه کنند. اما در حقیقت، تفاوت اندکی میان کار روانپزشک و کار یک پزشک معمولی با تخصصی دیگر وجود دارد، چرا که روانپزشک هم به بیماران کمک می کند که مشکلات شان را رفع و رجوع کرده و زندگی شان را بهبود ببخشند. اما چه وقت متوجه می شوید که باید به ملاقات پزشک روح و روان بروید؟

در ادامه ما ۱۰ مورد از مشهودترین علائمی که اگر آن ها را دارید بهتر است به روانپزشک مراجعه کنید را برای تان جمع آوری کرده ایم:

۱- مشکلی وجود ندارد، اما هر روز که از خواب بیدار می شوم می خواهم خودم را دار بزنم.

گاهی اوقات افراد وضعیتی دارند که براساس آن حس می کنند یک خاطره ی افتضاح از حافظه شان پاک شده، اما احساس آن خاطره همچنان باقی است. در نتیجه، افراد خاطرات خوبی دارند، اما به دلایل نامشخص، مدام در مالیخولیا، تحریک پذیری، بی حوصلگی و افسردگی غیرقابل درک به سر می برند. احساسات تان هیچ وقت دروغ نمی گویند، اگر بنظر می رسد مدت طولانی ای است که حس بدی داشته اید، این یک توهم نیست. سوال اصلی این است که این احساسات چرا بوجود آمده و از کجا نشات می گیرند.

یک روانپزشک قطعا در پیدا کردن منشا این احساسات به شما کمک می کند. دلایل این موضوع می تواند متفاوت باشد؛ از یک افسردگی که بی خبر آغاز شده گرفته تا علائم بیماری های جدی.

۲- حس می کنم عملکرد درستی ندارم و زندگی ای که می کنم زندگی خودم نیست.

در زمینه ای تخصص دارید، اما علاقه و استعدادتان در زمینه ی دیگری است و همین موضوع افسردگی برای تان ایجاد کرده. این مسئله هم دلایل خودش را دارد. واضح ترین دلیل این است که موضوع به کودکی و درخواست های والدین از شما برمی گردد، هر چند یک پزشک می تواند توضیح و توجیه بهتری برای تان بدهد.

۳- حس می کنم به دور یک دایره راه می روم و مدام اشتباهات قبلی را تکرار می کنم.

گاه و بی گاه از دوستان تان خسته می شوید، نمی توانید یک شغل ثابت داشته باشید و مشکل تان با تمام رئیس ها و همکلاسی ها و دوستان تان همیشه یک چیز است. تضادها و درگیری ها همیشه یک جور بوده و ممکن است روابط عشقی تان هم به همین مسائل دچار شوند. خستگی و بی حوصلگی… آیا این سرنوشت شماست؟ یک روانپزشک مسلما می تواند در تجزیه تحلیل احساسات تان به شما کمک کند.

۴-مدام دردهای مزمن (سردرد/معده درد) دارم ولی هیچ دکتری نمی تواند دلیل آن را پیدا کند.

خیلی از بیماری های جسمی از روح و روان نشات می گیرند. مثلا استرس زیاد می تواند تاثیر خودش را در هضم، سردرد، سرماخوردگی و حتی کاهش میل جنسی نشان دهد. پس اگر هیچ دکتری نمی تواند دلیل مشکلات فیزیکی تان را متوجه شود، شاید روانپزشک بتواند کمک تان کند.

۵- نمی توانم به تاخیر انداختن کارها را کنار بگذارم.

به تاخیر انداختن یک مشکل نیست، یک نشانه است (البته اینجا موضوع تنبلی عادی نیست). مدیریت زمان، اراده ی قوی، و تمرین های مختلف در چنین حالتی به کار نخواهند آمد. به تاخیر انداختن کارها و تعلل می تواند نشانه ی مشکلی جدی بوده و اغلب با عدم اعتماد و ایمان نسبت به موفقیت خودتان آغاز شده و دست آخر به اشتباهات والدین تان ختم می شود.

۶- از ظاهرم متنفرم.

انتقاد کردن از خود و تمایل به بهتر بودن چیز خوبی است اما اگر مدام نسبت به ظاهر خودتان احساس نارضایتی داشته و فکر می کنید اگر شکل یک جای بدن تان متفاوت بود زندگی بهتری داشتید، پس احتمالا یک مشکل روحی دارید.

۷- همیشه احساس عذاب وجدان دارم .

شما خیلی احساساتی و نازک نارنجی بوده و متقاعد کردن تان به اینکه اشتباه کرده اید کار راحتی است. مدام مشغول عذرخواهی هستید. مدام حس می کنید که دارید کاری را اشتباه انجام می دهید. شاید اصلا متوجه داشتن این احساسات هم نباشید.

۸- مدام درگیر روابط دردناک می شوم.

یک نوع زن/مرد، درگیری های مشابه، از دست دادن علاقه، دلزدگی، امیدهای محقق نشده؛ تمام این اتفاقات وحشتناک مدام و مدام در زندگی شخصی تان می افتد.

۹- همیشه قبل از تعامل با دیگران احساس اضطراب می کنم.

وقتی در راه رفتن به جلسه ای جدی هستید دستان تان می لرزد. قبل از قرار ملاقات با شریک زندگی، دوستان، یا رئیس تان هم همین طور. این موضوع نه تنها نشانه ی خجالتی بودن و حساسیت است، بلکه می تواند نشان از یک درگیری درونی نیز باشد.

۱۰- دارم دوستانم را یک به یک از دست می دهم.

با دوستان نزدیک تان بی گانه می  شوید، یک سری از آشنایان ناگهان ارتباط شان را با شما قطع می کنند، جواب تماس و پیام های تان را نمی دهند و دیگر شما را به دورهمی ها دعوت نمی کنند. تمام این ها می تواند نشانه ی این باشد که شما صبر آن ها را لبریز کرده اید و مشکلی دارید که خودتان متوجه آن نیستید.

همه ی ما گاه و بی گاه ممکن است این علائم را از خود نشان دهیم مثلا حالمان گرفته است، سردرد داریم، از بازتاب خودمان در آینه خوش مان نمی آید، یا دوست صمیمی مان جواب پیام های مان را نمی دهد؛ این ها لزوما بدین معنا نیستند که باید به پزشک مراجعه کنید. علائم تنها زمانی هشداردهنده هستند که مدتی طولانی تداوم داشته و زندگی تان را با دشواری مواجه کرده باشند. اگر به خودتان یا دیگران صدمه ای نزنند، به احتمال زیاد چیز خاصی نیست.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید