چرا افراد درونگرا در جمعها و دورهمی ها احساس تنهایی می کنند؟

چرا افراد ساکت و درون گرا در جمع اطرافیان خود احساس می کنند غریبه اند؟ شما همیشه در مراسم های خانوادگی و دورهمی ها با افرادی که روابط نزدیکی با آنها دارید برخورد نمی کنید. گاهی اوقات مجبورید با افراد ناشناس، خویشاوندان فضول و شخصیت های سمی  روبه رو شوید.

شاید امسال به دلیل همه گیری کرونا جشنها و مراسم بزرگ کمتر برگزار شده باشد. اما حقیقت آن است که فرد درونگرا حتی در جمع کوچکی از اطرافیانش نیز احساس تنهایی می کند.

افراد درونگرا قبل از آنکه مراسم شروع شود مضطربند و به تعاملاتی فکر می کنند که باید با دیگران برقرار کنند. شاید هم برعکس، عاشق تعطیلات باشند . اما در هر دو حالت وقتی زمان مراسم می رسد، باتری های اجتماعی آنها خالی می شود.آنها ناگهان در میانه جشن حوصله شان سر می رود و وقتی همه با یکدیگر حرف می زنند ساکت می مانند و به جای حضور در لحظه در اعماق ذهنشان سفر می کنند.

در زیر به نشانه های آشکار تنهایی اشاره می کنیم:

  • احساس خستگی یا خواب آلودگی
  • احساس کسلی و حوصله سر رفتگی
  • نداشتن علاقه به موضوعات مورد بحث
  • احساس اینکه قالب جمع نیستید
  • تمرکز بیش از حد بر دنیای درون خود و عدم توجه به رویدادهای اطراف
  • عدم تمایل به نشان دادن واکنش های احساسی. مثلا خندیدن در زمانی که همه می خندند

 

چرا افراد درونگرا در جمع احساس تنهایی می کنند؟

در زیر به دلایل این امر اشاره می کنیم:

  • نداشتن تمایلات مشترک

همه ما در شرایطی بوده ایم که افراد حاضر در جمع با یکدیگر علایق مشترکی داشته اند.آنها با شور و هیجان گفتگوی خود را آغاز می کنند اما شما هیچ سرنخی از موضوع ندارید و بنابراین مانند همیشه ساکتید. در این صورت احساس طردشدگی و تنهایی می کنید.شما در بیشتر مواقع هیچ اشتراکی با آنها ندارید. گفتگوهای جمعی آنها علاقه ای در شما ایجاد نمی کند. این موضوع معمولا در تمامی انواع موقعیتهای اجتماعی رخ می دهد.

  • گفتگوهای سطحی

بدترین آزمون برای فرد درونگرا صحبتهای سطحی است. آنها هیچ گاه نمیدانند چه بگویند و وقتی کسی از آنها سوالهای رایج معمول را می پرسد به شدت معذب می شوند. اما شرایط زمانی وخیم تر می شود که خودشان را در بین افرادی که عاشق صحبتهای خاله زنکی هستند می یابند. هیچ راه حلی برای این شرایط وجود ندارد. تنها کاری که میتوانند انجام دهند آن است که در حالی که دیگران مشغول خوش گذرانی هستند به دنیای درون خودشان فرو بروند.

آنها آرزو می کنند کاش میتوانستند صحبتهایی معنادار و نظریاتی عمیق را با دیگران به رد و بدل کنند. اما وقتی این موقعیت به آنها داده می شود،  دیگر خسته شده اند و چیزی از گفتگوهای صورت گرفته یادشان نمی آید.

  • شخصیتهای سمی و تهاجمی

گاهی اوقات مجبورید افراد مشکل داری را در جمع دوستان یا خانواده خود تحمل کنید. افراد حسود یا فضول همه جا هستند. کنار آمدن با چنین شخصیتهایی بدترین کابوس یک فرد درونگرا است. پاسخ دادن به سوالات شخصی شرم آور یا به اظهارات مبهم و کنایه آمیز، ظرف چند دقیقه باتری شما را خالی می کند.

حتی اگر فرد درونگرای با اعتماد به نفسی هستید که میدانید چطور چنین افرادی را کنترل کنید، ارتعاشات منفی آنها باز هم انرژی شما را تخلیه می کند. بنابراین بی هیچ دلیلی احساس خستگی ، خالی شدن و تنهایی می کند.

  • وجود افراد زیاد

افراد درونگرا از دورهمی های بزرگ خوششان نمی آید. وقتی جمعی بیش از ۴ یا ۵ نفر می شود، هرج و مرج بوجود می آید و حرفهای بی معناتری بین افراد رد و بدل می شود. افراد درونگرا به مکالمات تک به تک و دورهمی های دوستانه خلوت علاقه دارند تا به مراسم بزرگ. آنها با وجود افراد کمتر، بهتر میتوانند تمرکزشان را حفظ کرده و کیفیت گفتگوهایشان را بالا نگه دارند.

در جمع بندی باید گفت که پرداختن به افراد و گفتگوهایی که چندان بدانها علاقه ای ندارید اجتناب ناپذیر است. همه ما دوست داریم شخصیتهایی جالب در اطراف خود داشته باشیم که با آنها گفتگوهای معنادار کنیم. اما رسیدن به این هدف در تمام موقعیتهای اجتماعی ممکن نیست. اگر در یک مراسم  اجتماعی و پس از آن احساس تنهایی و خستگی می کنید، حتما برای بازیابی انرژی خود زمانی را به  تنهایی و آرامش سپری کنید.

 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید